Een bezoek aan de pedicure is voor veel mensen geen overbodige luxe. Zeker als u ouder wordt, moeilijker bij uw voeten kunt of last hebt van eelt, likdoorns of nagelproblemen. Maar krijgt u een pedicure eigenlijk vergoed door de zorgverzekering?
In de meeste gevallen niet. Gewone voetverzorging, zoals nagels knippen en eelt verwijderen, valt niet onder de basisverzekering. Daar zijn mensen vaak verbaasd over, vooral als ze door ouderdom, beperkte mobiliteit of een lichamelijke aandoening moeilijk zelf hun voeten kunnen verzorgen.
Er is echter een belangrijke uitzondering. Heeft u een verhoogd risico op ernstige voetproblemen, bijvoorbeeld door diabetes of een andere aandoening waardoor uw voeten kwetsbaar zijn? Dan kan bepaalde preventieve voetzorg wel vanuit de basisverzekering worden vergoed.
Ook een aanvullende zorgverzekering kan een vergoeding voor pedicure of medische pedicure bevatten. De voorwaarden verschillen daarbij sterk per verzekeraar.
Het verschil tussen gewone voetverzorging, medische pedicure en verzekerde preventieve voetzorg is daarom belangrijk. Wie dat verschil kent, voorkomt dat een rekening onverwacht helemaal zelf betaald moet worden.
Inhoudsopgave
- Wordt een pedicure vergoed vanuit de basisverzekering?
- Wanneer wordt voetzorg wel vanuit de basisverzekering vergoed?
- Wat is het verschil tussen pedicure en medische voetzorg?
- Vergoeding pedicure vanuit de aanvullende verzekering
- Waar moet u op letten bij een aanvullende verzekering?
- Wat betaalt u zelf voor een pedicure?
- Zo voorkomt u dat u onnodig zelf betaalt
Wordt een pedicure vergoed vanuit de basisverzekering?
Een gewone pedicurebehandeling wordt niet vergoed vanuit de basisverzekering. Dat geldt bijvoorbeeld voor het knippen en verzorgen van teennagels, het verwijderen van normaal eelt en het verzorgen van likdoorns wanneer daar geen verzekerde medische voetzorg aan ten grondslag ligt.
Ook wanneer u door uw leeftijd of beperkte beweeglijkheid niet meer goed bij uw voeten kunt, betekent dat niet automatisch dat de basisverzekering de kosten overneemt.
De basisverzekering is op dit punt vooral bedoeld voor medisch noodzakelijke voetzorg bij mensen die een verhoogd risico hebben op ernstige voetproblemen.
Dat verschil is goed om te onthouden:
een pedicure voor algemene voetverzorging betaalt u meestal zelf, terwijl preventieve voetzorg bij een verhoogd medisch risico onder voorwaarden wel uit de basisverzekering kan worden betaald.
Eelt verwijderen is niet automatisch verzekerde zorg
Eelt is op zichzelf geen reden voor vergoeding uit de basisverzekering. Bij sommige mensen is eelt echter een signaal dat er op bepaalde plaatsen te veel druk op de voet staat.
Als iemand een verhoogd risico heeft op een voetulcus, kan het behandelen van huid- en nagelproblemen onderdeel zijn van de verzekerde preventieve voetzorg. Het doel is dan niet simpelweg om de voeten netjes te verzorgen, maar om een ernstige voetwond en mogelijk zelfs amputatie te voorkomen.
Dat medische doel maakt het verschil.
Wanneer wordt voetzorg wel vanuit de basisverzekering vergoed?
Preventieve voetzorg wordt onder voorwaarden vanuit de basisverzekering vergoed wanneer iemand een verhoogd risico heeft op een voetulcus. Een voetulcus is een diepe wond aan de voet die moeilijk kan genezen.
Het gaat onder meer om mensen met:
- diabetes mellitus;
- een inactieve Charcot-voet;
- een voorgeschiedenis van een voetulcus of amputatie;
- eindstadium nierfalen of nierdialyse;
- bepaalde aandoeningen of medische behandelingen waarbij het gevoel in de voeten sterk verminderd is, de doorbloeding ernstig is verminderd en de huid extra kwetsbaar is.
Niet iedereen met één van deze aandoeningen krijgt automatisch alle voetzorg vergoed. De hoogte van het risico op een voetulcus bepaalt welke preventieve zorg nodig en verzekerd is.
Bij diabetes is voetzorg extra belangrijk
Bij diabetes kunnen zenuwen en bloedvaten in de voeten beschadigd raken. Daardoor kunt u minder goed voelen dat u een wondje, blaar of drukplek hebt. Een klein probleem kan dan ongemerkt groter worden.
Daarom wordt bij diabetes gekeken naar het risico op voetproblemen. Een jaarlijkse controle van de voeten kan onderdeel zijn van de verzekerde zorg. Bij een hoger risico kunnen vaker controles en behandeling van risicofactoren nodig zijn.
Een gespecialiseerde pedicure kan hierbij een rol spelen. Ook een podotherapeut, huisarts of medisch specialist kan betrokken zijn. Wie welke zorg uitvoert, kan per situatie en per zorgverzekeraar verschillen.
Een handige tip: wacht bij diabetes niet tot u zelf merkt dat er iets mis is. Juist omdat een verminderd gevoel ervoor kan zorgen dat u een wondje niet goed voelt, is regelmatige controle belangrijk.
Niet alleen diabetes geeft recht op preventieve voetzorg
Het komt vaak voor dat mensen denken dat de vergoeding voor medische voetzorg uitsluitend voor diabetici geldt. Dat klopt niet.
Ook bij bepaalde andere aandoeningen of medische behandelingen kan preventieve voetzorg onder voorwaarden onderdeel zijn van het basispakket. Het gaat daarbij steeds om een verhoogd risico op een voetulcus en de ernstige gevolgen daarvan.
De regeling is dus breder dan alleen “diabetes en pedicure”. Het medische risico van de voeten staat centraal.
Hoeveel voetzorg krijgt u vergoed?
Dat hangt af van het risico dat bij u is vastgesteld.
Bij een licht verhoogd risico kan bijvoorbeeld een jaarlijkse voetcontrole voldoende zijn. Bij een groter risico kunnen meerdere controles en de behandeling van problemen die een voetulcus kunnen veroorzaken nodig zijn.
Het is daarom niet verstandig om zelf te rekenen met een vast aantal behandelingen per jaar. De benodigde zorg wordt bepaald aan de hand van uw medische situatie.
De preventieve voetzorg die onder het basispakket valt, kent geen wettelijke eigen bijdrage. Wel kan het verplichte eigen risico van toepassing zijn. Een uitzondering kan gelden wanneer de zorg onderdeel is van ketenzorg voor diabetes.
Wat is het verschil tussen pedicure en medische voetzorg?
De woorden pedicure, medische pedicure en medisch noodzakelijke voetzorg worden nogal eens door elkaar gebruikt. Voor de vergoeding maakt dat verschil.
Een gewone pedicure richt zich vooral op de verzorging van gezonde voeten. Denk aan nagels knippen, eelt verwijderen en het verzorgen van de huid.
Een medisch pedicure heeft aanvullende deskundigheid voor het behandelen van voeten met een verhoogd risico op complicaties. Dat betekent echter niet dat iedere behandeling van een medisch pedicure automatisch uit de basisverzekering wordt vergoed.
De zorg moet binnen de verzekerde preventieve voetzorg vallen én aan de voorwaarden van de zorgverzekering voldoen.
Een medische pedicure is niet hetzelfde als een verzekerde pedicurebehandeling
Dit is een belangrijk punt bij het vergelijken van zorgverzekeringen.
Soms staat in een aanvullende verzekering dat er een bedrag wordt vergoed voor een “pedicure” of “medische pedicure”. Dat is iets anders dan de vergoeding vanuit de basisverzekering voor preventieve voetzorg.
De aanvullende verzekering kan bijvoorbeeld een vergoeding bieden voor voetverzorging die vanwege een bepaalde aandoening nodig is, terwijl de basisverzekering alleen de specifieke medisch noodzakelijke preventieve voetzorg vergoedt.
Vraag daarom bij uw verzekeraar niet alleen of een medische pedicure wordt vergoed, maar vooral onder welke regeling en voor welke behandeling.
Wie mag de voetzorg geven?
Preventieve voetzorg uit de basisverzekering kan door verschillende zorgverleners worden geleverd. Afhankelijk van de situatie kan dat bijvoorbeeld een huisarts, medisch specialist, podotherapeut, registerpodoloog of gespecialiseerde pedicure zijn.
Welke zorgverlener uw verzekeraar vergoedt en welke voorwaarden daarbij gelden, kan verschillen. Zorginstituut Nederland benadrukt daarom dat u de polisvoorwaarden van uw eigen zorgverzekeraar moet controleren.
Ga dus niet zomaar naar een willekeurige pedicure in de verwachting dat de rekening wordt vergoed.
Vergoeding pedicure vanuit de aanvullende verzekering
Voor gewone pedicurebehandelingen kan een aanvullende verzekering uitkomst bieden.
Een aantal aanvullende zorgverzekeringen vergoedt bijvoorbeeld medische pedicure of voetverzorging bij bepaalde aandoeningen. De verzekeraar bepaalt zelf welke voorwaarden daarvoor gelden.
Er is dus geen algemene vergoeding die voor iedere aanvullende verzekering hetzelfde is.
De vergoeding kan bijvoorbeeld afhankelijk zijn van:
- een bepaalde aandoening;
- een maximaal bedrag per kalenderjaar;
- een maximaal bedrag per behandeling;
- een beperkt aantal behandelingen;
- een voorgeschreven of erkende zorgverlener;
- een specifieke registratie van de pedicure;
- een verwijzing of medische indicatie.
Daarom is alleen kijken naar het bedrag dat een verzekeraar noemt niet genoeg.
Let op de medische indicatie
Een aanvullende verzekering kan bijvoorbeeld € 200 per jaar voor voetzorg vergoeden, maar dat betekent niet dat iedere verzekerde automatisch € 200 voor een gewone pedicure krijgt.
Sommige verzekeringen vergoeden alleen wanneer sprake is van een bepaalde medische indicatie, zoals diabetes, reuma of een andere aandoening.
Lees daarom vooral de voorwaarden bij de vergoeding. Daar staat wat de verzekeraar precies onder voetzorg, pedicure of medische pedicure verstaat.
Een aanvullende verzekering kan vooral interessant zijn bij terugkerende kosten
Heeft u regelmatig voetverzorging nodig vanwege een medische aandoening? Dan kan een aanvullende verzekering financieel interessant zijn.
Maar maak eerst een eenvoudige rekensom. Stel dat u twaalf keer per jaar naar de pedicure gaat en iedere behandeling € 35 kost. Dan bent u € 420 per jaar kwijt.
Een aanvullende verzekering die € 250 per jaar vergoedt, lijkt aantrekkelijk. Maar als de aanvullende verzekering u bijvoorbeeld € 30 per maand extra kost, betaalt u daarvoor al € 360 per jaar.
De verzekering levert dan niet automatisch een financieel voordeel op.
Daarbij kan een aanvullende verzekering natuurlijk ook andere vergoedingen bevatten die u gebruikt. Kijk daarom naar het hele pakket en niet alleen naar de pedicurevergoeding.
Waar moet u op letten bij een aanvullende verzekering?
Als u een aanvullende verzekering overweegt vanwege pedicure of medische voetzorg, zijn er een paar zaken die gemakkelijk over het hoofd worden gezien.
Controleer wie de behandeling mag uitvoeren
De vergoeding kan gekoppeld zijn aan een bepaalde kwalificatie of registratie van de behandelaar.
Een gewone pedicure hoeft daarom niet automatisch onder dezelfde vergoeding te vallen als een medisch pedicure of gespecialiseerde voetzorgverlener.
Vraag de verzekeraar bij twijfel of uw eigen pedicure onder de regeling valt voordat u de behandeling laat uitvoeren.
Kijk naar het maximale bedrag
Een vergoeding van bijvoorbeeld € 250 per jaar klinkt duidelijk, maar controleer of dit bedrag echt alleen voor pedicure geldt.
Soms valt voetzorg samen met andere vergoedingen binnen één maximumbedrag. Soms is er juist een afzonderlijk budget.
Ook kan de verzekeraar een maximum per behandeling hanteren.
Let op het verschil tussen kalenderjaar en verzekeringsperiode
Bij veel aanvullende vergoedingen geldt een maximum per kalenderjaar. Dat betekent dat het bedrag niet onbeperkt kan worden meegenomen naar het volgende jaar.
Heeft u aan het einde van het jaar nog behandelingen nodig? Kijk dan eerst hoeveel van uw vergoeding nog over is.
Controleer de voorwaarden voordat u overstapt
Een aanvullende verzekering kunt u niet altijd zonder gevolgen afsluiten zodra u weet dat u veel kosten voor voetzorg gaat maken.
Voor aanvullende verzekeringen kan een verzekeraar bijvoorbeeld voorwaarden of een wachttijd hanteren. Ook kunnen er specifieke regels gelden voor de vergoeding.
Als u al weet dat u veel medische voetzorg nodig hebt, kijk dan daarom vóór het overstappen goed naar de polisvoorwaarden.
Vergeet uw basisverzekering niet
Bij verzekerde preventieve voetzorg kan de basisverzekering een belangrijke rol spelen. Een aanvullende verzekering is dan niet automatisch nodig.
Het is zelfs mogelijk dat iemand met een medisch verhoogd risico bepaalde voetzorg vanuit de basisverzekering krijgt, terwijl een andere behandeling bij dezelfde pedicure alleen aanvullend of helemaal niet verzekerd is.
Laat daarom eerst vaststellen welke voetzorg u medisch nodig hebt. Pas daarna kunt u goed beoordelen of een aanvullende verzekering iets toevoegt.
Wat betaalt u zelf voor een pedicure?
Voor de meeste mensen is een pedicure gewoon een eigen uitgave. Dat geldt voor normale voetverzorging, zoals nagels knippen, eelt verwijderen en het verzorgen van de voeten zonder medische indicatie.
Ook wanneer u zelf moeilijk bij uw voeten kunt, betekent dat niet automatisch dat de basisverzekering de pedicure betaalt.
Heeft u echter een aandoening waardoor uw voeten een verhoogd risico lopen op ernstige complicaties, dan kan een deel van de benodigde preventieve voetzorg onder het basispakket vallen.
Er is daarbij geen wettelijke eigen bijdrage voor de preventieve voetzorg. Het eigen risico kan wel een rol spelen.
Wlz kan een andere regeling betekenen
Voor mensen met een indicatie voor de Wet langdurige zorg kan de situatie anders zijn.
Wie in een Wlz-instelling woont en daar ook behandeling krijgt, kan noodzakelijke voetverzorging vanuit de Wlz vergoed krijgen. Woont iemand met een Wlz-indicatie thuis, in een geclusterde woonvorm of in een instelling zonder behandeling, dan kan de zorg onder voorwaarden juist vanuit de basisverzekering lopen.
Dit is vooral relevant voor mensen die vanwege hun leeftijd of gezondheid veel hulp nodig hebben. Vraag bij twijfel aan de zorgaanbieder wie verantwoordelijk is voor de voetverzorging. Het is niet de bedoeling dat u zomaar een rekening betaalt terwijl de zorg onder de Wlz of Zorgverzekeringswet hoort te vallen.
Zo voorkomt u dat u onnodig zelf betaalt
Een goede eerste stap is om onderscheid te maken tussen verzorging en medische voetzorg.
Wilt u alleen uw teennagels laten knippen of eelt laten verwijderen omdat u dat zelf niet prettig vindt? Dan moet u er meestal vanuit gaan dat u dit zelf betaalt.
Heeft u diabetes, een ernstig verminderde gevoeligheid van de voeten, problemen met de doorbloeding of een andere aandoening waardoor uw voeten kwetsbaar zijn? Vraag dan aan uw huisarts, podotherapeut of behandelaar hoe uw voetrisico is vastgesteld en welke voetzorg daarbij hoort.
Vraag vervolgens aan uw zorgverzekeraar of deze zorg onder de basisverzekering valt en welke zorgverleners u daarvoor mag gebruiken.
Een belangrijke tip is om de termen “pedicure” en “preventieve voetzorg” niet als synoniemen te behandelen. Het feit dat een pedicure een behandeling uitvoert, zegt op zichzelf nog niets over de vergoeding. Het gaat om het doel van de behandeling, uw medische situatie en de voorwaarden van uw polis.
Heeft u vooral behoefte aan gewone of medische voetverzorging die niet uit de basisverzekering wordt betaald? Dan kunt u kijken of een aanvullende verzekering interessant is. Vergelijk daarbij niet alleen het maximale vergoedingsbedrag, maar zet de vergoeding naast de jaarlijkse premie en de voorwaarden.
En wacht bij kwetsbare voeten niet af tot een klein probleem een groot probleem wordt. Een wondje, blaar, verkleuring of ontsteking aan een risicovoet verdient sneller aandacht dan een gewone voetklacht. Juist bij mensen met een verhoogd risico is voorkomen vaak veel eenvoudiger dan achteraf een ernstige voetwond behandelen.
De belangrijkste conclusie is dan ook simpel: een gewone pedicure betaalt u meestal zelf, maar medisch noodzakelijke preventieve voetzorg kan onder voorwaarden vanuit de basisverzekering worden vergoed. Een aanvullende verzekering kan daarnaast interessant zijn voor bepaalde vormen van medische voetverzorging die buiten het basispakket vallen.