Heeft u pijn aan uw voeten, knieën, heupen of rug? Dan kan een verkeerde stand of manier van lopen een rol spelen. Een podotherapeut of podoloog kan onderzoeken waar de klachten vandaan komen en bijvoorbeeld steunzolen, een zooltherapie of andere hulpmiddelen adviseren.
Maar krijgt u die behandeling vergoed door de zorgverzekering?
Voor volwassenen is het antwoord meestal: niet vanuit de basisverzekering. Gewone podotherapie en podologie vallen namelijk niet onder het basispakket. Daarvoor kunt u soms wel een aanvullende verzekering gebruiken.
Er is één belangrijke uitzondering. Bij bepaalde aandoeningen kan specifieke preventieve voetzorg vanuit de basisverzekering worden vergoed. Dat is vooral van belang bij mensen met een verhoogd risico op een voetulcus, bijvoorbeeld door diabetes of een andere medische aandoening. Het gaat dan niet om een vergoeding voor gewone steunzolen of een algemene loopanalyse, maar om het voorkomen van ernstige voetproblemen.
Het verschil tussen podotherapie, podologie en verzekerde preventieve voetzorg is daarom belangrijk. Ook de naam van de behandelaar zegt niet automatisch iets over de vergoeding.
Inhoudsopgave
-
Wordt een podotherapeut vergoed vanuit de basisverzekering?
-
Wanneer vergoedt de basisverzekering wel voetzorg?
-
Wat is het verschil tussen podotherapeut en podoloog?
-
Vergoeding podotherapeut en podoloog uit de aanvullende verzekering
-
Hoe zit het met steunzolen en andere hulpmiddelen?
-
Waar moet u op letten bij een aanvullende verzekering?
-
Wanneer is een aanvullende verzekering interessant?
-
Zo voorkomt u onverwachte kosten
Wordt een podotherapeut vergoed vanuit de basisverzekering?
Een behandeling door een podotherapeut wordt voor volwassenen normaal gesproken niet vanuit de basisverzekering vergoed.
Dat geldt bijvoorbeeld wanneer u naar een podotherapeut gaat vanwege:
-
pijnlijke voeten;
-
hielpijn of hielspoor;
-
platvoeten;
-
een afwijkende voetstand;
-
problemen met uw houding;
-
klachten tijdens het lopen of sporten;
-
knie-, heup- of rugklachten waarbij u denkt dat uw voeten een rol spelen;
-
een advies voor steunzolen.
Ook een voetonderzoek of loopanalyse die u op eigen initiatief laat uitvoeren, valt normaal gesproken niet onder de basisverzekering.
Dat kan anders zijn wanneer de behandeling onderdeel is van verzekerde preventieve voetzorg. Dan gaat het om een heel ander doel: het voorkomen van ernstige voetproblemen bij mensen met een verhoogd medisch risico.
Het eigen risico is niet het belangrijkste verschil
Bij gewone podotherapie is het niet zo dat u eerst uw eigen risico moet betalen voordat de zorg wordt vergoed. De behandeling valt in de meeste gevallen simpelweg niet onder de basisverzekering.
Heeft u een aanvullende verzekering die podotherapie vergoedt? Dan geldt het verplichte eigen risico daar niet voor. Het eigen risico geldt namelijk voor zorg uit de basisverzekering en niet voor vergoedingen uit een aanvullende verzekering.
Dat verschil wordt nogal eens over het hoofd gezien.
Wanneer vergoedt de basisverzekering wel voetzorg?
De basisverzekering kan onder voorwaarden preventieve voetzorg vergoeden. Het doel daarvan is het voorkomen van een voetulcus, een ernstige wond aan de voet die moeilijk kan genezen. Ook het voorkomen van een amputatie kan hierbij een doel zijn.
Het gaat dus niet om de vraag of u graag steunzolen wilt of last heeft van uw voeten. Er moet sprake zijn van een verhoogd risico op ernstige voetproblemen.
Bij het vaststellen van dat risico wordt onder andere gekeken naar:
-
verminderd gevoel in de voeten;
-
een verminderde doorbloeding;
-
drukplekken;
-
de kwetsbaarheid van de huid;
-
eerdere ernstige voetproblemen.
Preventieve voetzorg kan onder voorwaarden onderdeel zijn van de basisverzekering bij bijvoorbeeld diabetes en bepaalde andere aandoeningen of medische situaties. Welke zorg precies nodig is, hangt af van het vastgestelde risico.
Preventieve voetzorg is iets anders dan podotherapie
Dit onderscheid is belangrijk.
Stel dat u diabetes hebt en daardoor een verhoogd risico op een voetulcus. Een podotherapeut kan betrokken zijn bij uw voetzorg. De zorg die hij of zij in dat kader verleent, kan onder voorwaarden vanuit de basisverzekering worden vergoed.
Maar heeft u daarnaast last van bijvoorbeeld knieklachten en wilt u een uitgebreide loopanalyse of steunzolen laten maken? Dan betekent uw diabetes niet automatisch dat ook die behandeling vanuit de basisverzekering wordt betaald.
De vergoeding volgt de medische indicatie en het doel van de zorg. Niet simpelweg het feit dat u bij een podotherapeut komt.
Welke zorg kan onder preventieve voetzorg vallen?
Preventieve voetzorg uit het basispakket kan onder meer bestaan uit het controleren van de voeten, het behandelen van problemen die de kans op een voetulcus vergroten, voorlichting over voetverzorging en advies over schoenen.
Een podotherapeut kan daarbij een belangrijke rol spelen. Zorgverzekeraars kunnen deze zorg onder voorwaarden inkopen bij bijvoorbeeld podotherapeuten, registerpodologen of gespecialiseerde pedicures. Wie de zorg mag leveren, kan dus per zorgverzekeraar verschillen.
Controleer daarom altijd vooraf bij uw zorgverzekeraar of de behandelaar die u op het oog hebt voor deze specifieke zorg is gecontracteerd of aan de gestelde voorwaarden voldoet.
Wat is het verschil tussen podotherapeut en podoloog?
De termen podotherapeut en podoloog lijken sterk op elkaar, maar ze betekenen niet hetzelfde.
Een podotherapeut is een wettelijk erkende paramedicus. Podotherapie is een beschermd beroep waarvoor een specifieke opleiding nodig is.
Podoloog is geen wettelijk beschermd beroep. De titel zegt daardoor op zichzelf minder over de opleiding en deskundigheid van de behandelaar.
Dat betekent niet dat een podoloog geen goede behandeling kan geven. Er zijn prima podologen met veel ervaring en deskundigheid. Maar als u een vergoeding uit uw aanvullende verzekering wilt, is vooral van belang wat uw verzekeraar precies als voorwaarde stelt.
Een vergoeding voor podotherapie geldt niet automatisch voor podologie
Dit is een van de belangrijkste dingen om te controleren voordat u een afspraak maakt.
Staat in uw aanvullende verzekering dat u bijvoorbeeld recht hebt op een vergoeding voor podotherapie? Dan betekent dat niet automatisch dat een behandeling door een podoloog ook wordt vergoed.
De verzekeraar kan eisen stellen aan de opleiding, beroepsvereniging of registratie van de behandelaar.
Hetzelfde geldt voor een registerpodoloog. Ook daarbij moet u controleren of deze specifieke behandelaar binnen de voorwaarden van uw polis valt.
Een telefoontje naar de verzekeraar vooraf kan een rekening achteraf voorkomen.
Kijk verder dan alleen de naam van de behandelaar
Ook de behandeling zelf kan bepalend zijn.
Een podotherapeut kan bijvoorbeeld een behandeling uitvoeren die onder de aanvullende verzekering valt, maar daarnaast hulpmiddelen leveren waarvoor weer andere voorwaarden gelden.
Vraag daarom bij een eerste afspraak wat de behandeling gaat kosten en welke onderdelen afzonderlijk worden berekend.
Dat is vooral handig als u bijvoorbeeld een onderzoek, behandeling én steunzolen nodig hebt.
Vergoeding podotherapeut en podoloog uit de aanvullende verzekering
Voor veel mensen is de aanvullende verzekering de belangrijkste mogelijkheid om podotherapie vergoed te krijgen.
Zorgverzekeraars mogen zelf bepalen welke zorg zij in hun aanvullende pakketten opnemen. Daardoor verschillen de vergoedingen behoorlijk.
Het ene pakket vergoedt bijvoorbeeld een bedrag per kalenderjaar voor podotherapie. Een ander pakket kan een maximum per behandeling hanteren. Ook kan podotherapie samen met andere voetzorg onder één gezamenlijk budget vallen.
Er is dus geen standaardvergoeding voor podotherapie.
De vergoeding kan ook gelden voor podologie
Sommige aanvullende verzekeringen vergoeden niet alleen podotherapie, maar ook podologie of voetzorg door bepaalde erkende beroepsbeoefenaren.
Lees daarom de polisvoorwaarden goed voordat u ervan uitgaat dat uw behandeling wordt vergoed.
Let vooral op woorden als:
“podotherapie”
“podologie”
“registerpodoloog”
“voetbehandeling”
“orthopedische hulpmiddelen”
Deze termen betekenen niet automatisch hetzelfde.
Vergoeding per kalenderjaar
Veel aanvullende verzekeringen werken met een maximumbedrag per kalenderjaar.
Stel dat uw aanvullende verzekering maximaal € 250 per jaar vergoedt voor podotherapie. Als u een behandeling van € 150 en daarna steunzolen van € 150 nodig hebt, kan het zijn dat niet alles binnen die € 250 valt.
Maar het kan ook anders geregeld zijn, bijvoorbeeld met een apart bedrag voor behandelingen en een aparte vergoeding voor hulpmiddelen.
Ga daarom niet uit van één algemeen bedrag. Bekijk altijd waarvoor het bedrag precies geldt.
Hoe zit het met steunzolen en andere hulpmiddelen?
Steunzolen worden vaak in één adem genoemd met podotherapie, maar voor de verzekering zijn het twee verschillende zaken.
Een behandeling door de podotherapeut kan bijvoorbeeld uit het aanvullende pakket worden vergoed, terwijl de steunzolen een eigen vergoeding of maximumbedrag hebben.
In andere verzekeringen vallen behandeling en hulpmiddel juist samen binnen één vergoeding.
Daarom is het belangrijk om bij de verzekeraar niet alleen te vragen: “Wordt podotherapie vergoed?”
Vraag liever:
“Wordt mijn onderzoek en behandeling vergoed én worden de steunzolen die ik nodig heb ook vergoed?”
Dat levert een veel duidelijker antwoord op.
De basisverzekering betaalt gewone steunzolen meestal niet
Voor gewone steunzolen is er geen algemene vergoeding vanuit de basisverzekering.
Dat geldt ook wanneer u bijvoorbeeld pijn hebt bij het lopen of een afwijkende voetstand hebt.
In bijzondere medische situaties kunnen hulpmiddelen wel onder een andere regeling vallen. De precieze voorwaarden hangen af van het soort hulpmiddel en de medische situatie.
Ga daarom niet automatisch uit van vergoeding omdat een arts of podotherapeut een hulpmiddel voorschrijft. Een voorschrift betekent niet in alle gevallen dat de basisverzekering de kosten betaalt.
Goedkope steunzolen kunnen uiteindelijk duurder zijn
Een handige tip: kijk niet alleen naar de aanschafprijs.
Een paar goedkope inlegzolen uit een winkel of webshop kan aantrekkelijk lijken, maar bij bepaalde voetproblemen is het belangrijk dat een zool daadwerkelijk aansluit bij uw voet en de manier waarop u loopt.
Aan de andere kant zijn dure, volledig op maat gemaakte steunzolen ook niet automatisch beter.
Vraag de behandelaar daarom wat precies het probleem is dat met de zool moet worden opgelost en hoe u kunt merken of de zool werkt.
Dat voorkomt dat u betaalt voor een technisch ingewikkelde zool zonder dat duidelijk is welk doel ermee wordt bereikt.
Waar moet u op letten bij een aanvullende verzekering?
Wie een aanvullende verzekering overweegt voor podotherapie, doet er goed aan verder te kijken dan het maximale vergoedingsbedrag.
Controleer wie wordt vergoed
Kijk eerst of uw behandelaar voldoet aan de voorwaarden.
Dit is vooral belangrijk als u naar een podoloog, registerpodoloog of andere voetzorgverlener wilt.
Een aanvullende verzekering kan bijvoorbeeld alleen behandelingen vergoeden van bepaalde beroepsgroepen of geregistreerde zorgverleners.
Controleer wat onder de vergoeding valt
Een vergoeding voor podotherapie kan betrekking hebben op behandelingen, onderzoeken of hulpmiddelen. Dat verschilt per polis.
Heeft u bijvoorbeeld € 300 nodig voor een onderzoek, behandeling en steunzolen, dan is het belangrijk te weten hoe de verzekeraar deze kosten indeelt.
Vraag zo nodig vooraf een kostenbegroting bij de behandelaar.
Let op het totale bedrag
Een aanvullende verzekering met een vergoeding van € 500 klinkt aantrekkelijk, maar kijk ook naar de premie.
Betaalt u bijvoorbeeld € 35 per maand extra voor de aanvullende verzekering, dan kost die verzekering u € 420 per jaar.
Als u verder geen gebruikmaakt van de aanvullende verzekering en maximaal € 300 voor podotherapie terugkrijgt, is zelf betalen mogelijk goedkoper.
Andersom kan een aanvullend pakket wel interessant zijn als u ook gebruikmaakt van bijvoorbeeld fysiotherapie, brillen of andere vergoedingen.
De juiste vraag is dus niet: “Welke verzekering vergoedt de meeste podotherapie?”
De betere vraag is: “Wat kost de verzekering mij en hoeveel vergoeding verwacht ik daadwerkelijk te gebruiken?”
Let op wachttijden en acceptatie
Een aanvullende verzekering kan voorwaarden bevatten die bij een gewone basisverzekering niet gelden.
Er kan bijvoorbeeld een wachttijd gelden. Ook bestaat er bij aanvullende verzekeringen geen wettelijke acceptatieplicht. Een verzekeraar mag iemand dus onder voorwaarden weigeren.
Dat is vooral relevant wanneer u al weet dat u binnenkort een dure behandeling of steunzolen nodig hebt.
Een aanvullende verzekering afsluiten vlak voordat u de kosten verwacht, biedt dus niet automatisch een oplossing.
Wanneer is een aanvullende verzekering interessant?
Of een aanvullende verzekering voor podotherapie verstandig is, hangt vooral af van hoeveel zorg u verwacht nodig te hebben.
Heeft u af en toe een eenvoudige behandeling nodig? Dan kan zelf betalen voordeliger zijn.
Heeft u ieder jaar meerdere behandelingen nodig en gebruikt u daarnaast andere vergoedingen uit de aanvullende verzekering? Dan kan een uitgebreider pakket wel interessant worden.
Maak daarom een eenvoudige berekening.
Tel eerst op hoeveel u zonder verzekering waarschijnlijk kwijt bent aan:
-
behandelingen;
-
onderzoeken;
-
steunzolen;
-
eventuele andere voetzorg.
Vergelijk dat bedrag vervolgens met de extra premie van de aanvullende verzekering en kijk hoeveel van de kosten daadwerkelijk worden vergoed.
Houd ook rekening met een eventueel maximumbedrag. Een vergoeding van 80 procent klinkt bijvoorbeeld ruim, maar als er een laag maximum geldt, kan de uiteindelijke vergoeding toch beperkt zijn.
Een aanvullende verzekering is niet altijd de goedkoopste oplossing
Voor iemand die één keer per jaar € 100 aan podotherapie uitgeeft, is een aanvullende verzekering van enkele honderden euro’s per jaar meestal moeilijk financieel aantrekkelijk te maken.
Voor iemand die ieder jaar meerdere behandelingen nodig heeft en bijvoorbeeld ook fysiotherapie gebruikt, kan de uitkomst heel anders zijn.
Een verzekering is uiteindelijk geen korting op zorg, maar een manier om bepaalde kosten af te dekken tegen betaling van premie.
Dat klinkt simpel, maar juist bij aanvullende verzekeringen wordt dit nogal eens vergeten.
Zo voorkomt u onverwachte kosten
Heeft u voetklachten en overweegt u naar een podotherapeut of podoloog te gaan? Controleer dan eerst wat uw zorgverzekering doet met de behandeling die u nodig hebt.
Begin bij uw klacht, niet bij de naam van de zorgverlener. Heeft u bijvoorbeeld pijn onder de voet, hielpijn of problemen met uw looppatroon, dan is de eerste vraag welke zorg daarbij passend is. Daarna kunt u bekijken of die zorg verzekerd is.
Heeft u diabetes of een andere aandoening waardoor u een verhoogd risico op ernstige voetproblemen hebt? Vraag dan specifiek naar preventieve voetzorg vanuit de basisverzekering. Die regeling is bedoeld om voetulcera en amputaties te voorkomen en staat los van gewone podotherapie voor bijvoorbeeld houdings- of loopklachten.
Vraag bij een aanvullende verzekering altijd naar de combinatie van behandeling en hulpmiddelen. Vooral bij steunzolen kan het verschil tussen “podotherapie wordt vergoed” en “uw volledige behandeling wordt vergoed” behoorlijk groot zijn.
Laat bovendien vooraf controleren of de podotherapeut of podoloog aan de voorwaarden van uw verzekering voldoet. Een behandeling die inhoudelijk prima is, wordt niet automatisch vergoed omdat de behandelaar deskundig is.
En nog een praktische tip: vraag bij een eerste afspraak wat er precies nodig is. Misschien zijn steunzolen helemaal niet de eerste stap. Soms kan een gerichte behandeling, ander schoeisel of een aanpassing van uw dagelijkse belasting al voldoende zijn. Een goede voetzorgverlener hoort niet alleen een hulpmiddel te verkopen, maar ook uit te leggen welk probleem ermee wordt aangepakt.
Kort gezegd: gewone podotherapie en podologie worden voor volwassenen meestal niet vanuit de basisverzekering vergoed. Een aanvullende verzekering kan wel een deel van de kosten betalen. Bij een verhoogd risico op ernstige voetproblemen kan specifieke preventieve voetzorg onder voorwaarden wél uit de basisverzekering komen. Het loont daarom om eerst vast te stellen welke zorg u werkelijk nodig hebt en daarna pas naar de vergoeding te kijken.